سازمان دگرباشان جنسی ایرانی و حقوق دگرباشان در ایران

سازمان دگرباشان جنسی ایرانی (همچنین شناخته شده به نام سازمان همجنسگرایان ایرانی) سازمانی است برای دفاع از حقوق افراد همجنسگرا، دوجنسگرا و دگرجنس گونه (الجیبیتی) ایرانی، که آنها را دگرباشان جنسی میخوانند. این سازمان در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه سالانه دفاع از حقوق بشر سازمان بینالمللی دفاع از حقوق افراد الجیبیتی (جایزه فلیپا دو سوزا) شد.

تاریخچه

آرشام پارسی به همراه تعدادی از همجنسگرایان ایرانی در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) یک گروه اینترنتی به نام رنگین کمان ایجاد کردند و در سال ۱۳۸۳ سازمان همجنسگرایان ایرانی (Persian Gay and Lesbian Organization) را در نروژ ثبت کرده و در همیاری با تعدادی از دگرباشان ایران مشغول به کار شدند. سازمان همجنسگرایان ایرانی در سال ۲۰۰۷ در کانادا بهطور رسمی از سویساقی قهرمان، نیاز سلیمی، روشن برهان، آرشام پارسی و سام کوشا به ثبت رسید و مشغول به کار شد.

نشریه چراغ

ارگان رسمی سازمان نشریه چراغ بود که به فارسی و به سردبیری ساقی قهرمان و مدیریت مسئولی آرشام پارسی منتشر میشد.

در ایران و بر پایه قوانین قضایی حکومت جمهوری اسلامی، حقوق دگرباشان جنسی به رسمیت شناخته نشدهاست و همجنسگرایان بر پایه شریعت اسلام با خطر روبرو شدن با حکم اعدام مواجه هستند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، این کشور موارد بسیاری حکم اعدام، شلاق، و زندان برای همجنسگرایان در کارنامه حقوق بشری خود داشتهاست.

تاریخچه حقوقی دگرباشان در ایران

در دوران پیش از اسلام، آیین زرتشت در ایران رایج بود و شاهنشاهی ساسانی این آیین را به عنوان دین رسمی کشور درآورد. آموزههای زرتشت ارتباط جنسی میان دو مرد (چه فاعل و چه مفعول) در نهاد خود اهریمنی است؛ هر دو کسی که اقدام به دخول مقعدی میکنند دیو بهشمار میآمدند و پس از مرگ نیز به شکل دیو باقی میماندند. از این رو هر دو طرف رابطه در صورت دیده شدن با هم باید به مجازات مرگ میرسیدند.[۱] به نظر میرسد که این مجازات به آرامی در مقابله با آیینهای بسیار کهنتر ایرانی شامل چندخدایی و شاهدبازیبرخاسته است و در دوران هخامنشی به برخوردهای سخت رسیدهاست. بعد از اسلام : سرزمین ایران در سال ۶۳۷ پس از میلاد به دست عربهای مسلمان فتح شد و اسلام جای آیین پیشین را گرفت. در کتاب دینی مسلمانها، قرآن، مجازاتی زمینی برای رفتارهای همجنسگرایانه پیشبینی نشده بود و مسلمانان باورمند تنها از این آگاه بودند که چنین عملی خداوند (الله) را خشمگین میکند. نتیجه چنین عدم قطعیتی در برخورد با همجنسگرایان سطحی از پذیرش بود که در آن حتی شاهدبازی در سدههای آغازین اسلام تحمل میشد و بسیاری از شعرهای به زبان عربی در این هنگام مملو از سخن از پسران و زیباییهایشان بود. بخش بزرگی از ادبیات کهن ایران در دوره مسلمان شدن مردم این کشور نیز به نمایش وجود همجنسگرایی در میان ایرانیان میپردازد.

در میان اشعار پارسی اشاره به عشق جنسی در کنار اشاره به عشق معنوی دیده میشود. از جمله در گلستان و بوستان سعدی و نیز غزلیات او به دفعات از کشش جنسی میان همجنسان سخن به میان آمدهاست.

ترور میکونوس...